in de trein

In de trein van 09.00 uur van Sittard naar Amsterdam zie je veel jonge mensen en hoor je heel veel lawaai om je heen. Het lawaai kwam  deze keer van een groepje jonge vrouwen met in hun midden één jonge man en ze bekeken een filmpje op een gsm over een dansende mascotte van een of andere Amerikaanse sportploeg. We keken gezellig mee en dat vonden ze niet erg.

De volgende opmerkelijke gebeurtenis ging over een verzorgd uitziende jonge vrouw. Ze droeg een jeans met allemaal gaten, die tegenwoordig bij het modebeeld van vandaag de dag hoort. Verder had ze mooie goed gepoetste laarsjes aan en een leren jasje. Haar haar in een staart bijeengebonden en ze droeg een lichte make-up. Ze sprak Engels toen ze voorzichtig plaats nam op de stoel tegen over mij. Ze haalde een gsm en een tablet tevoorschijn en stopte earplugs in haar oren. Onderwijl vroeg ik me af wat er met die vrouw was, want er was iets aan haar wat ik niet goed kon duiden. Toen ze echter vlug en een beetje stiekem aan een waterflesje dronk wist ik het. Op dat moment rook ik de alcohol en ik zag dat het water in het flesje enigszins gekleurd was. Bij het volgende station ging ze op een leeg gekomen plek zitten, zette een grote zonnebril op haar neus en viel in slaap. Je vraagt je af wat er met die jonge vrouw gebeurd is, is ze verslaafd aan de alcohol? verdrinkt ze verdriet? is ze zo onzeker als haar hele uitstraling laat zien? Je weet het niet en het enige dat je kunt doen is haar in stilte toewensen dat het goed met haar zal gaan.

Na de overstap kwam ik te zitten bij een man en vrouw die op weg waren naar Alkmaar om te gaan stadten. Het waren vrolijke mensen die de grootste lol hadden als er ergens een telefoon rinkelde want mevrouw greep dan meteen in haar tas naar haar gsm omdat ze dacht dat daar het geluid vandaan kwam. Hij riep dan: “Annie, je telefoon gaat”!!!!!! Waarna zij dan weer zei: “ik wordt nooit gebeld”. en dan hadden ze weer de grootste lol met elkaar. Toen de conducteur kwam greep hij in zijn binnenzak naar de e-tickets en zei tegen haar dat hij heel benieuwd was of alles goed zou gaan. De conducteur en zijn collega pasten wonderwel in het plaatje. Ze namen de e-tickets aan en gingen toen gespeeld serieus kijken of de man en vrouw leken op de “foto’s” die op zo’n ticket staan afgedrukt. De man tegen over mij werd rood want hij wist wel dat het niet zijn foto was die daar te zien was,  later bleek dat de mensen nog nooit eerder op zo’n ticket gereisd hadden ( ze wisten niet eens dat het een e-ticket genoemd werd) en de onzekerheid sloeg toe. Ik had even met hem te doen.

Advertenties

One thought on “in de trein”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s